Variables na situación de ensino

A segunda sesión con Carlos xirou ao redor das variables que conforman o ensino de linguas. 

Todo vai depender de a quén se lle vai ensinar unha lingua. Por iso temos que ter en conta:

• Ensino de L.E. en idades precoces
• Ensino de L.E. no ensino secundario
• Ensino de L.E. na formación profesional
• Ensino de L.E. nas E.O.Is
• Ensino de L.E. a seniors
• Ensino do castelán como L.E.

Existen diferentes situacións de ensino e cómo cada unha delas afecta de maneira diferente. As variables das que falamos son:

• CARACTERÍSTICAS DO ALUMNADO
• Idade. A idade é un dos factores máis importantes. Puren, falaba da mellor idade para aprender unha lingua.
• Existen diferentes graos de maturidade, desenvolvemento cognitivo e capacidade de análise, reflexión e formalización.
• Hai diferentes etapas na aprendizaxe dunha L.E. 

•  Na idade ideal é interesante facer audicións e poñer música. Esta idade é a base, traballar as curvas entoativas, mediante o "baby talk", esaxerando as palabras e entoando a lingua inicial é fundamental.  Serían necesarias dúas sesións de vinte minutos semanais para asentar as bases da lingua estranxeira.

• Na idade gloriosa é fundamental que as linguas se aprendan en comunidade.

• Na idade crítica o cerebro empeza a cambiar. É un período de reorganización receptiva.

• No limiar fatídico as conexións neuronais fosilízanse e as imitacións fonéticas son menos eficientes. A lingua inicial convértese nun filtro.

• No referente á idade adulta, obsérvanse algunas diferencias entre a aprendizaxe infantil e adulta.

• As diferentes etapas na adquisición dunha L.E. son a adquisición do léxico, entoación e fonética (comunicación primordial), adquisición da gramática (importancia da corrección) e adquisición das regras socioculturais (ironía, sarcasmo, segundas intencións...)

• Lingua inicial. Lingua de saída vs lingua de chegada
• Dende un punto de vista estructural podemos falar de linguas aglutinantes e linguas analíticas. É moi importante coñecer a lingua inicial para recoñecer os posibles erros dos alumnos, e así determinar a súa orixe e ter en conta as limitacións existentes para conseguir unha mellora na ensinanza de L.E.
• Ademáis, débese ter en conta a familia lingüística coa que se traballa e deste xeito poder delimitar o que alumno pode chegar a entender e o que non.

C: O que o alumno non chega a antender

B: O que o alumno pode entender

A: O que o alumno xa sabe

•  En relación con isto, débese ter un concepto de interlingua xa que sempre hai un contacto entre a lingua incial e a lingua estranxeira.

•  Os posibles erros non deben ser considerados coma faltas nin se deben estigmatizar, senón que deben servir como exemplo de superación e de mellora. O proceso de chegar a falar unha lingua estranxeira é moi longo e debemos guiar ao alumno mediante os seus erros e facer que nos vexan coma un exemplo a seguir. É dicir, que entendan que unha persoa non nativa chegue a dominar unha lingua estranxeira, sérvelles aos alumnos como unha meta a seguir e unha guía para que vexan que se poder alcanzar.

• CARACTERÍSTICAS DO CENTRO 
• Aquí subdivídense en se o centro é público, concertado ou privado. 
• Tamén é importante falar da tradición pedagóxica que ten cada centro, xa que non é o mesmo ensinar unha lingua estranxeira dende un enfoque basicamente gramatical ou dende un enfoque máis comunicativo. 
• Ademáis a relación profesor-alumno vai repercutir no ensino de L.E.

• OBXECTIVOS 
• É importante que a administración, o centro de ensino e o docente teñan uns obxectivos e uns contidos ben delimitados para segundo os niveis de concreción curricular.

Como se pode observar esta segunda sesión deu moito de si. Espero ter sido de axuda e aclararvos un pouco máis cuestións relacionadas co ensino.

Saúdos!